پناه

و مراسم کوچکی که برای یکی از بستگان نزدیک بود و امروز نمی شد نروم و مجبور بودم زیر دست خانم فرشته بنشینم تا چشم هایم را آرایش کند. و تمام مدت چشم هایم اشک زد و چسب مژه هایم را می شست و می برد، سایه هایم را پاک می کرد، خط چشمم را پخش می کرد. قطرات اشک روی صورتم خط می انداخت و کرم پودر را پاک می کرد.

من؟ در عین عذر خواهی از خانم فرشته بابت اشک هایی که به دلیل کم خوابی و لنز گذاشتن زیاد بود، به بارانی که بی وقفه می بارید فکر می کردم. به تو.