پناه

Writing challenge: Day 14: describe your style

چه بگویم آخر! من از دار دنیا هر چه کم داشته باشم، روسری زیاد دارم ولی معمولا بیرون روسری های تک رنگ خنثی سر می کنم. البته در حال تنوع دادنم. کمی. جدیدا زیر چادرم عبا می پوشم و خیلی هم عبا را دوست می دارم. واقعا عبا کجا بود وقتی مانتو های keep calm and I'm a queen مد شده بودند؟

چند وقتی ست که فقط چادر عربی سر میکنم. کتانی می پوشم. از آن هایی نیستم که چادر پولک دار و کفش های پاشنه بلند استایل روزانه اش باشد. من سعی می کنم و دوست دارم نسبتا ساده باشم ولی تمیز، اتو کشیده و مرتب.

اتو، این عنصر زیبا را چرا از سفره های مان حذف کردیم؟ لباس اتو شده به نظر من نزدیک است که به خدا برسد! هر وقت مت میخواهد لباسی بپوشد و می گوید: چروک نیست بابا خوبه ولش کن! من سریعا وارد عمل شده، لباس را از دستش قاپیده و آن را به طرف اتو روانه می کنم. [البته یک جاهایی خودم دچار ناهماهنگی شناختی شده و می گویم بیخیال! خیلی هم بد نیست!]

لباس خریدن را دوست دارم. بله من از آن فرهیختگانی نیستم که فقط کتاب می خوانند و حوصله خرید ندارند. من از خرید لباس لذت می برم، از خرید کیف هم همینطور!