پناه

اول اینکه یک مشاور پیش دانشگاهی تعطیلی ندارد. یعنی عید و تابستان و تعطیلات رسمی که هیچ، حتی وقتی بچه های یک دوره کنکورشان را می دهند، شما بلافاصله درگیر دوره ی بعدی می شوید.

حتی اگر یک روز کار باشید و بقیه روز ها مجبور نباشید به مرکز آموزشی تان بروید، اما در هر صورت شما ۷ روز هفته درگیر این بچه هایید. شما هستید که پاسخگوی درس نخواندن یک بچه هستید، شما هستید که پاسخگوی بد درس دادن یک دبیر هستید، شما هستید که همه کاسه کوزه ها سر شما شکسته می شود. در هر صورت روز ها و شب ها میگذرد و شما همیشه آنجا هستید!

به نسبت زحمتی که می کشید حقوق کافی نمی گیرید! حتی اگر پول اصلا برای شما مسئله نباشد، از یک جایی به بعد دیگر توان ادامه ندارید.

گاهی مجبورید حرف هایی بزنید که خودتان به آنها اعتقادی ندارید! حتی ممکن است شما واقعا انتقاد های جدی ای به کنکور داشته باشید ولی باید تمام قد بچه ها را به سمت چیزی که از آن متنفرید سوق دهید.

اگر واقعا علاقه ای به کار آموزشی ندارید، واقعا سراغ سر و کله زدن با بچه های کنکوری نروید. تدریس را انتخاب کنید. تدریس خیلی بهتر و بی دردسر تر است. من هم یکی دو سال دیگر از کار پشتیبانی ام استعفا خواهم داد.