نزار قبانی شعری داره با عنوان حماسهی اندوه که من بسیار دوستش دارم و در به اشتراک گذاشتنش کمی خسیسم :) در ابتدای اون شعر میفرماید که:
عشق تو غم را به من آموخت
و من روزگاریست به کسی محتاجم که غمگینم کند
نزار قبانی شعری داره با عنوان حماسهی اندوه که من بسیار دوستش دارم و در به اشتراک گذاشتنش کمی خسیسم :) در ابتدای اون شعر میفرماید که:
عشق تو غم را به من آموخت
و من روزگاریست به کسی محتاجم که غمگینم کند