تبصره پست قبل.

الان فقط فکر به اینکه عاقبت همه ما خاک است میتواند آرامم کند.

دوباره.

کلاس آزمون های من واقعا طلسم شده. و دلم نمی‌خواهد واقعا دیگر در این کلاس باشم :,((( میکروفونم سر کلاس باز بود، مدرسه بودم و داشتم سر بچه ها داد و بیدار میکردم که بدووو. من خیلی ناراحتم آقا.

عمومی ها چرا تموم نمیشن.

شیطان رجیم می گوید اخلاق را با بهاری حذف کنم و با بابای هدهد بردارم. حالا باید ببینم شیطان چقدر اصرار میکند.

Day 7

Writing challenge: Day 7: favorite movie

دعای روز جمعه

دل های ما را از زلزله های سخت در امان بدار.

مهلک

سمی به نام «مقایسه».

Day 6

Writing challenge: Day 6: Single and happy

میشه.

استوری یک عکسی یک شخصی یک چیزی را که می‌گذارید بعد می نویسید: «مگه میشه عاشقش نشد؟» من همیشه در دلم می گویم: بله چرا نشه!

هر کار می کنم،

نمی توانم از درون رگ هایم تو را بیرون بیاورم.

بلاگ عزیز.

از سال ۹۴ که پا به بیان گذاشتم و بلاگفا را به حال خود رها کردم، علقه ای نسبت به بیان در دل من ایجاد شد چنان که تا جایی که در توانم بود وبلاگ نویس ها را از بلاگفا به سمت بلاگ سوق می دادم و به راه راست هدایت می کردم.

امیدوارم مشکلات این چند وقت بلاگ مثل صفر نشان دادن آمار وبلاگ، خطاهای ۵۰۴ و غیره موقتی باشد چرا که من همانند مادری که نگران فرزند خود است، نگران بیان هستم. امیدوارم زود تر این رسانه ی اهل قلم [که الان طرفداران موسیقی کره ای آن را به تصرف خود درآورده اند] سر پا شود و دیگر چنین مشکلاتی پیش نیاید.

از این تریبون که می دانم احتمالا کسی پاسخگویش نیست، خواستم مراتب نگرانی، تشکر، قدردانی و انرژی مثبت خود را به تیم بیان عرضه کرده و آرزوی سلامتی برای بلاگ - این عزیز دل انگیز داشته باشم.

ارادتمند. از اهالی بیان.